ไม่มีอะไรน่ากังวลใจเลยสักนิด กับชีวิตที่จะเกิดขึ้นพรุ่งนี้
จะมีแต่ความทุกข์ใจ หากไม่คิดที่จะทำในวันนี้
และจะมีแต่ความเศร้าใจ หากไม่เปลี่ยนแปลงตนเองตั้งแต่วันนี้
จงจัดการกับปัจจุบันให้ดีเถิด
แล้วอนาคตก็ปล่อยให้มันดูแลตัวของมันเอง"
ศิลปของการมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขนอกจากการพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นแล้ว
ยังต้องรู้จักวิธีควบคุมดูแลตนเอง และทำวันนี้ให้ดีที่สุด
อีกทั้งไม่กลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ดั่งคำที่ว่า "อย่ากลัวอนาคต และอย่าร้องไห้กับอดีต"ศิลปการดำรงชีวิตนั้น อยู่ที่รู้จักการรอคอย และเตรียมรับมือว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง โดยไม่กลัวหรือกังวลในระหวางการรอคอย
ส่วนใหญ่แล้ว สิ่งที่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นสักสิบเรื่อง มักจะเกิดเพียงเรื่องเดียว และเมื่อเกิดขึ้นก็ไม่เหมือนกับที่หวาดกลัวหรือจินตนาการใว้ในใจ ซึ่งมักจะมีส่วนประกอบอื่นๆเกิดขึ้นอีกมากที่จะช่วยให้ความร้านแรงลดน้อยลง
ขึ้นหรือยังมาไม่ถึง..หลวงปู่ชาบอกว่า "จงเป็นคนปลูกต้นไม้เถิดโยม อย่าเป็นเลยต้นไม้" จงทำหน้าที่ของคนปลูกต้นไม้ให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องการโตออกดอกออกผลมันเป็นเรื่องของต้นไม้
ไม่ใช่เราเพราะฉนั้นมันจะออกมาเป็นอะไรก็เรื่องของมันเราทำดีที่สุดแล้ว...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น